Paketle gelen e-posta ile ayrı e-posta hizmeti arasındaki fark, SPF, DKIM ve DMARC kayıtlarının işlevi ve örnek biçimi, gönderim limitleri, iletilerin spam klasörüne düşme nedenleri, IMAP ve POP farkı, kota yönetimi ve yedekleme.
Hemen her barındırma paketi alan adınızla e-posta hesabı açmanıza izin verir; ancak bir kutu açmak ile iletilerinizin alıcının gelen kutusuna güvenilir biçimde ulaşması ayrı şeylerdir. Bu rehber önce paketle gelen e-postayı ayrı bir hizmetle karşılaştırır, ardından alıcı sunucuların sizi tanımasını sağlayan üç DNS kaydını (SPF, DKIM, DMARC) örnek biçimleriyle açıklar, gönderim limitlerini, spam klasörüne düşmenin nedenlerini, IMAP ile POP farkını ve kota ile yedekleme konularını ele alır.
Paylaşımlı paketlerde posta sunucusu çoğunlukla web sunucusuyla aynı makinededir ve aynı disk kotasını paylaşır. Bu, küçük bir işletme için yeterli ve ekonomiktir: kutular panelden açılır, web posta hazırdır, ek ücret yoktur. Ancak üç sınırı vardır. Birincisi, sunucunun IP adresi başka müşterilerle ortaktır; biri toplu spam gönderirse IP kara listeye girer ve sizin iletileriniz de etkilenir. İkincisi, günlük gönderim limitleri bülten ya da bildirim trafiği için düşüktür. Üçüncüsü, site taşındığında ya da sunucu arızalandığında posta da birlikte durur.
Ayrı e-posta hizmeti (Google Workspace, Microsoft 365, Zoho ya da yalnızca posta sunan yerli firmalar) bu üç sorunu çözer: itibarı yönetilen IP havuzları, daha yüksek limitler ve siteden bağımsız çalışma. Karşılığı kullanıcı başına aylık ücrettir. Kural olarak: e-posta iş iletişiminizin ana kanalıysa ya da kullanıcı sayısı kabarıksa ayrı hizmet, yalnızca birkaç kutu ve düşük trafik varsa paketin e-postası yeterlidir. İki yaklaşımı birleştirmek de mümkündür: kutular ayrı hizmette durur, sitenin bildirim iletileri paketten ya da bir SMTP servisinden gider.
E-posta protokolü gönderici adresini doğrulamaz; herkes “sizin” adınızdan ileti gönderebilir. Üç DNS kaydı bu boşluğu kapatır ve alıcı sunucular bu kayıtlar olmadan gelen iletilere giderek daha az güvenir. Üçü de alan adınızın DNS bölgesine genellikle TXT kaydı olarak eklenir (bazı hizmetler DKIM için CNAME kaydı ister); DNS panelden yönetiliyorsa bölge düzenleyicisinden, kayıt firmasındaysa oradan.
| Kayıt | Ne yapar | Nereye yazılır | Örnek biçim |
|---|---|---|---|
| SPF | Alan adınız adına hangi sunucuların gönderim yapabileceğini listeler | Kök alan adı, TXT | v=spf1 a mx include:_spf.firma.com ~all |
| DKIM | Her iletiye sunucunun gizli anahtarıyla imza ekler; alıcı DNS'teki açık anahtarla doğrular | secici._domainkey, TXT | v=DKIM1; k=rsa; p=UZUN_ANAHTAR |
| DMARC | SPF ve DKIM'den geçemeyen iletiye ne yapılacağını ve raporların adresini söyler | _dmarc, TXT | v=DMARC1; p=none; rua=mailto:[email protected] |
Tek bir SPF kaydı olmalıdır; iki ayrı kayıt eklemek ikisini de geçersiz kılar. Birden fazla gönderici (barındırma sunucusu, bülten servisi, muhasebe yazılımı) kullanıyorsanız hepsini aynı kayda include ifadeleriyle ekleyin. Sondaki ~all “yumuşak başarısızlık” (softfail), -all “kesin başarısızlık” (fail) anlamına gelir; başlangıçta yumuşak sürümle başlayıp bütün göndericileri eklediğinizden emin olduktan sonra sertleştirin. Kayıt değerlendirilirken en fazla on DNS sorgusu yapılabilir (include, a, mx gibi mekanizmalar sayılır); çok sayıda include bu sınırı aşar ve doğrulama hata verir.
Anahtar çifti posta sunucusunda üretilir; cPanel, Plesk ve DirectAdmin'de e-posta ya da alan adı ayarlarından birkaç tıkla oluşturulur ve DNS hesabınızdaysa otomatik eklenir. DNS başka yerdeyse panelin gösterdiği seçici adını ve açık anahtarı kayıt firmasına elle girersiniz. Ayrı bir hizmet kullanıyorsanız o hizmet kendi seçicisini ve anahtarını verir; aynı alan adında farklı seçicilerle birden fazla DKIM kaydı bulunabilir.
p=none ile başlayın: hiçbir ileti engellenmez, yalnızca rapor alırsınız. Raporlar hangi sunucuların alan adınız adına gönderim yaptığını gösterir; birkaç hafta sonra bütün meşru göndericilerin SPF ve DKIM'den geçtiğini görünce p=quarantine, ardından p=reject aşamasına geçin. Gmail ve Yahoo gibi büyük alıcı servisler 2024'ten bu yana toplu gönderim yapan alan adlarından DMARC kaydı istediğinden, bülten gönderiyorsanız bu adım isteğe bağlı değildir.
Paylaşımlı paketlerde saatlik ya da günlük gönderim sınırı vardır ve bu sınır paket sayfasında her zaman yazmaz; satın almadan önce sorun. Sınır aşıldığında iletiler kuyrukta bekler ya da geri döner; sitenin otomatik bildirimlerinde bunu fark etmek gecikebilir. Yüzlerce alıcıya bülten göndermek için paketin posta sunucusunu kullanmayın; hem limite takılırsınız hem de sunucu IP'sinin itibarını düşürürsünüz. Bülten ve toplu bildirim için ayrı bir gönderim servisi (SMTP API sunan firmalar) doğru araçtır; sitenin sipariş ve form bildirimleri için de SMTP eklentisiyle bu servise bağlanmak, PHP mail fonksiyonundan daha güvenilirdir.
Sorunun kaynağını bulmak için kendi adresinize gönderdiğiniz iletinin başlık (header) bilgilerine bakın; SPF, DKIM ve DMARC sonuçları orada pass ya da fail olarak yazar. Üçü de geçtiği hâlde ileti spam klasörüne düşüyorsa sorun içerikte ya da alıcı listesindedir; yeni bir alan adından aniden yüksek hacimde gönderim yapmak da alıcı tarafında şüphe uyandırır, hacmi haftalar içinde kademeli artırın.
IMAP, iletileri sunucuda tutar ve her cihaz aynı kutuyu görür; telefonda okunan ileti bilgisayarda da okunmuş görünür. POP, iletileri cihaza indirir ve istemci ayarına göre sunucudan siler; tek cihazdan kullanan ve sunucu kotasını küçük tutmak isteyenler için uygundur. Günümüzde IMAP varsayılan tercihtir; POP yalnızca kota baskısı olan ve arşivi bilgisayarında tutmak isteyen kullanıcılar için anlamlıdır. SMTP her iki durumda da gönderim için kullanılır. İstemci ayarlarında şifreli portları (IMAP 993, POP 995, SMTP 465 ya da 587 STARTTLS) seçin; sunucu adı firmanın verdiği adres olmalı, aksi hâlde sertifika uyarısı alırsınız.
Her kutuya panelden kota verin; sınırsız kota tek bir kutunun bütün paketi doldurup siteyi durdurmasına yol açabilir. Kota dolduğunda yeni iletiler geri döner ve gönderen taraf hata alır; panelin kota uyarı eşiğini açık tutun. Büyük ekleri düzenli olarak temizleyin ya da arşiv klasörüne taşıyın.
Posta, site dosyalarından farklı olarak her gün değişir; bu yüzden firmanın kopya sıklığı postalar için yetersiz kalabilir. Üç yöntem vardır: panelin hesap kopyası posta kutularını da içerir ve en kolay yoldur; IMAP destekli bir masaüstü istemci kutuyu yerel diske eşitler ve istemcinin kendi arşiv dosyası kopya görevi görür; ayrı hizmetlerde sağlayıcının dışa aktarma aracı kullanılır. Hangi yöntemi seçerseniz seçin kopyayı sunucu dışında tutun ve bir kez geri yüklemeyi deneyin.
Paketlerin e-posta hesabı sayısını görmek için paylaşımlı hosting firmaları listesinden firma sayfalarına geçip paket kartlarına bakabilirsiniz; kutu başına kota çoğu pakette belirtilmediğinden bunu satın almadan önce firmaya sorun; her firmanın destek kanalları ve genel bilgileri hosting firmaları listesinde yer alır. Kayıtları nereye gireceğinizi bilmiyorsanız DNS nedir, isim sunucusu nasıl değiştirilir? yazısı bölge düzenleyicisini ve isim sunucularını açıklar.
İki paket türü arasındaki fark sizin bilgisayarınız değil, sunucunun yazılım katmanıdır. ASP.NET ve MSSQL için Windows, PHP ve MySQL için Linux; panel, lisans maliyeti, uyumluluk tablosu ve sık yapılan yanlışlarla karar rehberi.
Sunucusu Türkiye'de bulunan hosting firmalarını İstanbul, İzmir, Bursa, Denizli ve Kocaeli gibi veri merkezi şehirlerine göre grupladık; lokasyonun neden önemli olduğunu, nasıl doğrulanacağını ve şehir belirtmeyen beyanlardaki tuzakları anlattık.
Hostinger Türkiye dışındaki 24 sağlayıcı telefon hattı beyan ediyor. 7/24 ile mesai saatli hatların ayrımını, canlı sohbet, WhatsApp, geri arama ve bilet kanallarını sitelerindeki beyanlarla listeledik; saat beyanlarının nasıl doğrulanacağını anlattık.